Czas wreszcie na­ rzetelne opracowanie reportażu przełomu XX ­i ­XXI wieku – i takim opracowaniem jest właśnie praca Edyty Żyrek, która skupia się na współczesnych, docenionych i­ uznanych twórcach gatunku (Marcin Kącki, Filip Springer, Lidia Ostałowska, Ziemowit Szczerek, Jacek Hugo-Bader, Jarosław Mikołajewski, Artur Domosławski, Witold Szabłowski, Włodzimierz Nowak, Michał Olszewski, Marcin Kołodziejczyk, Ilona Wiśniewska).

[…] Ujęcie zaproponowane przez dr­ Edyte Zyrek-Horodyską jest bardzo interesujące, inspiruje do­ przemyśleń i­ dyskusji. To­ spojrzenie zbudowane na ­odwiecznym (od kiedy istnieje reportaż) roztrząsaniu problemu: czy określanie przez reporterów miejsc jest tak istotne w­ reportażu, czy ich podawanie nie jest tylko – jak chciał Ryszard Kapuścinski – punktem startowym dla reportera i ­odbiorcy, by ­osadzić i ­zakotwiczyć zdarzenia, zlokalizować fakty w ­konkretnym miejscu, które reporter musi podać dla orientacji czytelnika.

Z recenzji Kazimierza Wolnego-Zmorzynskiego

 

 

CZYTAJ TUTAJ